მაგიდა
არასდროს ტყუის
საქართველოში უბრალოდ არ ივახშმებენ — შლიან სუფრას: მაგიდა ივსება კერძს კერძზე, სანამ სუფრა მთლიანად არ გაიშლება, ქვევრის ღვინო ხელიდან ხელში გადადის და არავინ მიდის, სანამ ამბავი არ დასრულდება. სწორედ ასეთ მაგიდას ვშლით მონპელიეში, place de Strasbourg-ზე.
სანამ მაგიდა
აღარ ჩანს
ნიგვზიანი ბადრიჯნის რულეტები, თბილი პური, ღვინის დოქები — მაგიდა კერძს კერძზე ივსება. თამადა, სადღეგრძელოების ოსტატი, სვამს ბოკალს: მიწისთვის, უფროსებისთვის, სტუმრებისთვის. სადღეგრძელოებს შორის კერძები განუწყვეტლივ მოაქვთ.
სუფრაზე არავინ ჭამს მარტო — და არავინ მიდის, სანამ ამბავი არ დასრულდება.
ორი კერძი, ორი წესი
ხინკალი — ცხრამეტი დანაკეცი
ცხრამეტი დანაკეცი, ზოგჯერ მეტიც, ხელით მოკუმშული ყოველი ხინკლის თავზე. იჭერ კუდით, აბრუნებ, კბენ კუთხეს — ჯერ ცხელი წვენი, მერე ხორცი. კუდი თეფშზე რჩება, როგორც მტკიცებულება.
არასდროს ჩანგალი. ეს თბილისის წესია და ჩვენიც.
ხაჭაპური აჭარული — ნავი
ოქროსფერი პურის ნავი, გამდნარი ყველის გული, კვერცხის გული მზესავით დადებული, კარაქის ნაჭერი. ჩანგლით ურევ, ქერქს გლეჯ და ავლებ.
აჭარამ გამოიგონა ეს კერძი და მას შემდეგ არავის გაუკეთებია უკეთესი.
სახლის სამი ხატი
რას გთავაზობთ ტავერნა
დაქუცმაცებული ნიგოზი, მწვანილი, ცოცხალი ცეცხლი, ხელით გაშლილი ცომი — საქართველოს სამზარეულო, მაგიდის შუაგულში მირთმეული.
დასაწყისისთვის
ცივი, ნიგვზით, ბროწეულითშემწვარი ბადრიჯნის რულეტები ნიგვზითა და სანელებლებით.
პომიდორი, კიტრი, ნიგოზი და მწვანილი — ზაფხული, დანით დაჭრილი.
ქათამი ნიგვზის კრემში — ცივი, მკვრივი, ღრმა გემო.
წითელი ლობიო ნიგვზით — მუქი და თავნება, როგორც კარგი სადღეგრძელო.
ჩამომჟავებული ჯონჯოლის კვირტები, ხახვი, ზეთი — სიმჟავე, რომელიც გაღვიძებს.
ხინკალი
ხუთი ცალი, ხელით ნაძერწი
ჯერ ცხელი წვენი, მერე ხორცი.
ორთქლი, შავი პილპილი, ცომი, რომელიც იკეცება და არ სკდება.
ყველი პირველივე კბენაზე იჭიმება.
ნელა მზადდება — ცოტა მეტი ლოდინი მოგიწევთ, მაგრამ ღირს.
ხაჭაპური
პური, რომელიც ყველს ატარებსიმერეთის მრგვალი პური — თბილი, ყველის დალუქული გულით.
ნავი, მზისებრი გული, კარაქის ნაჭერი — ურევ და ავლებ.
ყველი როგორც შიგნით, ისე თავზეც — ნამდვილად მშივრებისთვის.
თბილი პური ლობიოთი — მეორე გული, უფრო მუქი.
ნელი ცეცხლი & ცეცხლზე შემწვარი
სახლური სტილით მირთმეული, მაგიდის შუაგულში
მჭიდროდ დახვეული ვაზის ფოთლები — ხორცი, ბრინჯი, ნივრის საწებელი.
ქათამი, დიდხანს მოხარშული პომიდვრით, მწვანილითა და სანელებლებით.
ქათამი ნივრის კრემში — ტაფა მაგიდაზე ჯერ კიდევ სისინებს.
სახლურად შემწვარი საქონლის ხორცი — კარტოფილი, ბოსტნეული, პირდაპირ ღუმელიდან.
ცეცხლიდან ახლადმოხდილი საქონლის შამფური — სალათი, სახლური საწებელი.
სახლურად შემწვარი სოკო — კარტოფილი, ბოსტნეული.
დესერტები
აქედან სწრაფად არავინ ადგება
წვრილ ფენებად აწყობილი თაფლის ნამცხვარი — ჩაი მალევე მიჰყვება.
დახვეული — წითელი კენკრა, თაფლი და ნიგოზი, ან შოკოლადი და ბანანი.
სრული მენიუ მაგიდასთან მოგემსახურებათ — წვნიანები, სალათები, ცეცხლზე შემწვარი კერძები, სახლის სოუსები.
მაგიდის დაჯავშნა
8 000 წელი ღვინოს
ღვინო
ქართული ღვინო მიწისქვეშ იბადება — დიდ თიხის ჭურჭლებში, ყელამდე ჩამარხულში: ესაა ქვევრი. ყურძენი, ნაჭუჭი, კლერტი — ყველაფერი ერთად, ნელა, სიბნელეში დუღდება. მეთოდს რვა ათასი წელი აქვს; მას იუნესკო იცავს. ჭიქაში — ქარვისფერი თეთრები, გამხმარი გარგრისა და ნიგვზის სურნელით, და საფერავის წითლები, ღრმა, როგორც კახური ღამე.
დახატული საქართველო
ჩვენი კერძები და ღვინოები დახატულია ისე, როგორც თბილისური დუქნები ხატავდნენ თავიანთ აბრებს — მუქი ფონები, თბილი შუქი, ოქროსფერი ჩიტები.
ქართული მაგიდა
place de Strasbourg-ზე
Tiflis თბილისის ძველ სახელს ატარებს. მონპელიეს ჩვენს დარბაზში ქართული სამზარეულო ისე მოგვითხრობს თავის ამბავს, როგორც სამშობლოში ცხოვრობს: ხელით ნაძერწი ხინკალი, ღუმელიდან ცხელი ამოღებული ხაჭაპური, ნიგვზისა და მწვანილის საწებლები.
ქართულად მაგიდას იზიარებენ — ესაა სუფრა, ნადიმი, სადაც კერძები განუწყვეტლივ მოაქვთ და ღვინო სადღეგრძელოებს ატარებს. მოდით ბევრნი: მაგიდა არასდროს ტყუის.
სუფრა
გელოდებით
მისამართი
2 place de Strasbourg
34000 Montpellier
სამუშაო საათები
სამშაბათი – კვირა
ორშაბათს დაკეტილია